Yargıtay 2026: Göğse Dört Bıçak Darbesi Öldürmeye Teşebbüs mü, Kasten Yaralama mı?

Son kontrol: 28 Eylül 2026Hazırlayan: Av. Gülşah MutluKaynak: Yargıtay Karar Arama ve mevzuat.gov.tr

Bıçağın göğse dört kez isabet ettiği bir kavgada fail öldürmek mi istemiştir, yoksa yaralamak mı? Ceza Genel Kurulunun 29 Nisan 2026 tarihli öldürmeye teşebbüs yargıtay kararı tam olarak bu soruya cevap veriyor ve cevabı, raporlardaki yaraların ağırlığından çok olayın akışında arıyor.

Bu ayrım kâğıt üzerinde teknik görünür ama sanık için yıllarca süren bir fark demektir. Kasten öldürmeye teşebbüste temel ceza aralığı bugün on yıldan başlıyor; neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamada ise indirimlerle birlikte birkaç yıllık bir hapis cezası söz konusu olabilir. Aşağıda kararı olaydan hükme kadar sırasıyla ele alıyoruz.

Olay ne? Sokakta başlayan tartışma ve bıçak darbeleri

Olay 20.03.2015 günü akşamüstü İstanbul’da yaşanıyor. Birbirini tanımayan iki kişi arasında, sanığın ablasıyla yolda tartıştığı sırada mağdurun araya girmesiyle sözlü bir münakaşa başlıyor. Karşılıklı hakaretlerden sonra yoldan geçen biri ve sanığın ablası tarafları ayırıyor, sanık oradan uzaklaşıyor.

Ceza Genel Kurulunun kabulüne göre mağdur bir süre sonra bahçıvan makasını alarak sanığın peşinden gidiyor ve makası sanığa bir kez savuruyor; makas isabet etmiyor. Sanık cebindeki bıçağı çıkarıyor ve karşılık veriyor. Adli Tıp Kurumu raporuna göre mağdurun göğsünün ön ve yan duvarında toplam dört bıçak yarası var, beşincisi kolunda ve yüzeysel. Göğüsteki yaralardan en az biri göğüs boşluğuna ulaşıp akciğer zarında hava toplanmasına yol açmış ve mağdurun yaşamını tehlikeye sokmuş.

Savcılık davayı neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan açıyor. Sanık ise kendisini korumak için çakısını bir kez salladığını savunuyor. Mağdurun ilk ifadesinde ileri sürdüğü ahlaka aykırı davranış iddiası tanıklarca doğrulanmıyor; Genel Kurul da bu iddiayı dayanaksız buluyor.

Yerel mahkeme ne karar verdi, dosya nasıl Genel Kurula geldi?

Dava önce asliye ceza mahkemesinde açılıyor. Asliye ceza, fiilin kasten öldürmeye teşebbüs olabileceği düşüncesiyle görevsizlik kararı veriyor ve dosya ağır ceza mahkemesine gidiyor. Ağır ceza mahkemesi ise eylemi yine yaralama olarak nitelendiriyor; TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-d, haksız tahrik (TCK 29) ve takdiri indirim (TCK 62) uygulanarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası veriliyor.

Dosya istinaf aşamasından geçmiyor; ilk derece hükmü doğrudan Yargıtay’ın temyiz incelemesine giriyor. Hüküm iki kez bozuluyor: ilkinde eksik araştırma, ikincisinde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerekçe gösteriliyor. Son yargılamada ceza 3 yıl 9 ay hapse çıkıyor ve Yargıtay 1. Ceza Dairesi bu hükmü oy çokluğuyla onuyor.

Dairenin karşı oy yazan üyesi farklı düşünüyor: elverişli bir bıçakla göğsün sol tarafına dört darbe vurulduğunu, beşinci darbenin de göğse yöneldiğini, araya girenler olmasa eylemin süreceğini belirterek kastın öldürmeye yönelik olduğunu savunuyor. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da aynı çizgide itiraz ediyor; daire itirazı yerinde görmeyince dosya Ceza Genel Kuruluna gönderiliyor.

Yargıtay’ın gerekçesi: öldürmeye teşebbüs yargıtay kararı hangi ölçütlere dayanıyor?

Genel Kurul işe iki suçun hangi noktada ayrıldığını tespit ederek başlıyor. İki suçta da ortaya çıkan fiziksel sonuç aynı olabilir; farkı failin zihnindeki yöneliş belirler.

Kasten yaralama suçu ile teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçu arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

Kast failin iç dünyasında olduğu için mahkeme onu dışa yansıyan davranışlardan çıkarmak zorunda: olaydan önce, olay sırasında ve olaydan sonra ne yapıldığına bakılıyor. Karar bu değerlendirmede kullanılacak ölçütleri tek tek sayıyor: taraflar arasında husumet olup olmadığı ve derecesi, kullanılan aletin niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, yaraların yeri ve niteliği, failin hedef seçme imkânı ve eylemin kendiliğinden mi yoksa bir engel yüzünden mi sona erdiği. Genel Kurul bunların her olayda ayrı ayrı tartılması gerektiğini de vurguluyor.

Somut olayda Genel Kurul, bıçağın öldürmeye elverişli olduğunu ve darbelerin göğse geldiğini kabul ediyor. Ancak raporlarda yaraların derinliğine dair ölçüme dayalı bir tespit bulunmadığını not ediyor. Sanığın, tek bir darbeyi daha derine saplama imkânı varken bunu tercih etmediği, makasla yeniden saldırabilecek mağduru uzaklaştırmak için bıçağı birkaç kez salladığı sonucuna varıyor.

Birbirlerini tanımayan taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, sanığın hareketli kavga ortamında hedef seçme imkânına sahip olmaması, birden fazla hamleyi isabet gözeterek ika ettiğine dair delil de bulunmaması…

Bunlara, sanığın savunmasının aksinin ispat edilememesi ve araya girenlerden sonra eylemine devam etmemesi ekleniyor. Genel Kurul oy birliğiyle öldürme kastının ortaya konamadığına, fiilin neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama olduğuna karar veriyor ve Başsavcılığın itirazını reddediyor.

Aynı ölçütler başka bir dosyada nasıl uygulandı?

Genel Kurulun 2025/356 E., 2026/12 K. sayılı ve 07.01.2026 tarihli kararı aynı ölçütleri farklı bir olayda sınıyor. Hakkında uzaklaştırma kararı bulunan sanık, eşinin evine bıçakla girmiş, bıçağı eşinin boynuna doğru tutarak onu öldürmekle tehdit etmişti. Kızının sıktığı biber gazına rağmen eşini balkona sürükleyebilen sanık, çocukların yardım çağrısı üzerine evden kaçmıştı. Yaralanma basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek düzeydeydi.

İlk derece mahkemesi nitelikli kasten öldürmeye teşebbüsten 13 yıl hapis vermiş, istinaf ve özel daire bu hükmü korumuştu. Genel Kurul ise sanığın zamanı ve imkânı olduğu hâlde eylemini sürdürmediğini, yaralanmanın hafif kaldığını ve öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmadığını esas alarak fiilin kasten yaralama olduğuna hükmetti. Bu karar oy çokluğuyla çıktı; yedi üye eylemin öldürmeye teşebbüs olduğu görüşüyle karşı oy kullandı. Sayı, bu alandaki sınırın ne kadar ince olduğunu gösteriyor.

Kararın dayandığı kanun hükümleri nelerdir?

Kararın temelinde Türk Ceza Kanunu‘nun kast tanımı yer alıyor. TCK 21/1’e göre kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir. Teşebbüs için TCK 35/1, failin işlemeyi kastettiği suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlamasını ve elinde olmayan nedenlerle tamamlayamamasını arıyor. Demek ki önce “hangi suç kastedildi?” sorusu cevaplanmadan teşebbüs tartışmasına geçilemiyor.

Kasten öldürmenin temel hâli TCK 81/1’de müebbet hapisle cezalandırılıyor. TCK 86/1 kasten yaralamanın temel cezasını, 86/3-e silahla işlenmesini düzenliyor. TCK 87/1-d ise yaralamanın mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olması hâlinde cezanın bir kat artırılacağını öngörüyor. Bu dosyada haksız tahrik (TCK 29) ve takdiri indirim (TCK 62) de uygulanmıştı; bu indirimlere ayrıntılı girmiyoruz.

Tablo, indirim ve artırım nedenleri uygulanmadan önceki çerçeveyi gösteriyor. Haksız tahrik, takdiri indirim veya nitelikli hâller devreye girdiğinde sonuç ceza belirgin şekilde değişebiliyor.

Bu öldürmeye teşebbüs yargıtay kararı okur için ne anlama geliyor?

Kararın en önemli mesajı şu: yaranın ağır olması, tek başına öldürme kastını kanıtlamaz. Bu dosyada mağdurun yaşamı tehlikeye girmiş, üstelik bıçak göğse isabet etmişti; buna rağmen olayın akışı, tarafların ilişkisi ve kavganın hareketli yapısı sonucu belirledi. Tersi de geçerli: 2026/12 K. sayılı kararda olduğu gibi yaralanma hafif olsa bile, çoğunluğa katılmayan üyelerin gösterdiği gibi tehdit sözleri ve bıçağın boyna tutulması öldürme kastı lehine ciddi bir tartışma yaratabiliyor.

Mağdur veya suçtan zarar gören açısından, darbenin nereye ve nasıl geldiğini gösteren tüm tıbbi kayıtların eksiksiz dosyaya girmesi belirleyici. Bu kararda Genel Kurul, yaraların derinliğine dair ölçüm bulunmadığını açıkça not etti. Sanık açısından ise olay öncesi ilişki, olaydan sonraki davranış ve tanık anlatımlarının tutarlılığı kastın yorumlanmasında ağırlık taşıyor.

1. Tıbbi belgeleri toplayın. İlk müdahale raporu, epikriz ve Adli Tıp raporları yaraların yerini ve derinliğini gösterir; eksik ölçüm varsa ek rapor istenebilir.
2. Olayın öncesini belgeleyin. Taraflar arasındaki ilişki, önceki mesajlar ve şikâyetler husumetin varlığını veya yokluğunu ortaya koyar.
3. Olay anını yeniden kurun. Kamera kaydı, olay yeri tutanağı ve tarafsız tanıklar kimin kime ne zaman saldırdığını netleştirir.
4. Eylemin nasıl bittiğini tespit edin. Failin kendiliğinden mi, araya girenler yüzünden mi durduğu, Genel Kurulun ayrıca tarttığı bir ölçüttür.
5. Kanun yolu sürelerini takip edin. İstinaf ve temyiz süreleri kısadır; gerekçeli kararın tebliğinden sonra itiraz noktaları vakit kaybetmeden belirlenmelidir.

Kasten yaralama suçunun cezaları, şikâyet ve uzlaştırma yönleri için kasten yaralama rehberimize, teşebbüsün genel kuralları için suça teşebbüs ve gönüllü vazgeçme yazımıza bakabilirsiniz. Kasten öldürmenin nitelikli hâlleri kasten öldürme suçu yazısında ele alınıyor. Ağır ceza mahkemesindeki yargılama süreci için ağır ceza davaları sayfası genel bir çerçeve sunuyor.

Öldürmeye teşebbüs ile kasten yaralama hakkında sık sorulanlar

Yazıyı hazırlayan

Av. Gülşah Mutlu

Ankara Barosuna kayıtlı avukat (sicil 16495), Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi 2002 mezunu. Ceza hukuku ve ceza muhakemesi alanında; soruşturma, kovuşturma ve kanun yolu aşamalarında müdafilik ve vekillik yapmaktadır.

Yargıtay kararları somut olayın özelliklerine göre verilir; benzer görünen bir dosyada farklı sonuç çıkabilir. Karar metni Yargıtay Karar Arama sisteminden alınmıştır.

Bu yazı genel bilgi vermek amacıyla hazırlanmıştır; somut bir dosya için tarihler, belgeler ve yürürlükteki mevzuat birlikte incelenmelidir.